با وفاداری دولت‌ها به تعهداتشان، ایدز را پایان خواهیم داد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی وزارت بهداشت؛ متن پیام خانم وینی بیانیما به این شرح است.
من به جوامع اعتقاد دارم.
جوامع باعث تغییر و تحول می‌شوند.
جوامع بهترین امید ما برای پایان بخشیدن همه گیری ایدز می‌باشند، زیرا نبرد علیه ایدز از همان اول هم در این جوامع شروع شد!
همچنان که شعله این همه گیری شهرها، روستا‌ها و کشور‌های ما را مینوردید، این زنان بودند که انسجام جوامع ما را حفظ کرده، سنگین‌ترین بار را در نگهداری از خانواده‌ها به دوش کشیدند.
ما سالهاست که چشم هایمان را بر روی تلاش‌های داوطلبانه و بی چشمداشت آن‌ها بسته ایم.
در رویارویی با سختی ها، جوامع مصرف کننده مواد و مردان همجنسگرا و کارگران جنسی نیرو‌های خود را بسیج، حق خود به سلامت را به عنوان شهروند برابر، احقاق نمودند.
پس ما میدانیم که جوامع ارزش خود را ثابت کرده اند. در این موضوع بحثی نیست.
بدون جوامع، ۲۴ میلیون انسان امروز از درمان محروم مانده بودند. بدون جوامعی که تحت هدایت زنانی که با اچ. آی. وی یا تحت تاثیر آن زندگی می‌کنند، هستند، ما به هیچ وجه نمی‌توانستیم به هدف حذف موارد جدید عفونت در میان کودکان، پرورش ایتام و مراقبت از بیماران، نزدیک شویم.
بیست و پنج سال پیش، زنی از کشور بوروندی بنام «ژَن» اولین فردی بود که ابتلاء خود به اچ. آی. وی را فاش کرد. امروز «ژَن» تلاش می‌کند تا رهبران پاسخگو باشند و حق دستیابی به خدمات بهداشتی تحقق یابد.
پیشگامانی مانند «ژَن» رهبران جوان تری را در کنار خود مییابند، مانند «یانا» ۲۰ ساله از کشور اوکراین، که از بدو تولد با اچ. آی. وی زندگی میکند. «یانا» بنیانگزار گروه تینِرجایزر (Teenergizer) برای گرد هم آوردن جوانان در اروپای شرقی است. در دنیایی که قدرت عمدتاً در دست مردان مسن است، امید «یانا» آن است که به همتایان خود صدایی و انتخابی بدهد.
حالا «فیاکر» را در نظر بگیرید. او در آفریقای مرکزی زندگی می‌کند و مانند هزاران انسان دیگر به علت جنگ ناگزیر جا به جا شده است. «فیاکر» مجبور است برای دریافت دارو‌های ضدرِتروویروسی برای خودش و دیگر اعضای گروهی که به آن تعلق دارد، سوار بر دوچرخه از پاسگاه‌ها و موانع دیگری بگذرد. بدون پشتیبانی او، هر عضو این گروه مجبور می‌شد به تنهایی این مسیر پر مخاطره را طی کند. واقعاً شگفت انگیز است.
همانطور که می‌بینید، جوامع سرتاسر دنیا تأثیرگذار هستند. لیکن ما دیگر نمی‌توانیم جوامع را مانند امروز نادیده بگیریم.
در روز جهانی ایدز، ما به مبارزه جوامع و فعالان اجتماعی علیه اچ. آی. وی درود میفرستیم.
ما یاد و خاطره تمام آن‌هایی را که در طی این دوران از دست داده ایم، گرامی میداریم. فعالین سکوت همگانی را به چالش کشیده، خدمات حیات بخش را برای جوامع خود فراهم نمودند. ولی کمک‌های بی شمار زنان و بسیاری دیگر هیچگاه نمیتواند جایگزین مسئولیت دولت‌ها شود.
یادآور می‌شوم که دولت‌ها متعهد شده اند که حداقل ۳۰ درصد خدمات اچ. آی. وی تحت راهبری جوامع ارائه شود.
دولت‌ها همچنان متعهد شده ۶ درصد کل منابع مالی مبارزه با اچ. آی. وی را برای بسیج جوامع، ارتقاء حقوق بشر و تغییر قوانین زیان آوری که مانع پایان دادن به همه گیری ایدز می‌شود، اختصاص دهند.
واضح است که دفاع از حقوق بشر و مبارزه با انگ، تبعیض و جرم انگاری امروزه کار پرمخاطره‌ای می‌باشد.
پس ما دولت‌ها را فرا می‌خوانیم تا فضایی را که فعالین برای انجام کار خود به نحو احسن لازم دارند، فراهم نمایند.
با راهبری جوامع و وفاداری دولت‌ها به تعهداتشان، ما ایدز را پایان خواهیم داد.